انسان ها در قیامت با چه زبانی صحبت می کنند؟

دلیل متقن با سند صحیح که صریحاً فرموده باشد زبان اهل بهشت چیست برای ما اقامه نشده است و ممکن است خداوند اهل بهشت را بر تمام زبان‌ها آگاه‌ گرداند تا به هر زبان که بخواهند سخن بگویند.

کد خبر: ۱۱۳۴۰۵

دوشنبه - ۱۳ مرداد ۱۳۹۹ / 13 May 1399

عقیق:پاسخ به سؤالات و شبهات موجود در جامعه از وظایف مراکز حوزوی و دینی است که این خبرگزاری در شماره های گوناگون به ارائه برخی از پرسش ها و شبهات و پاسخ های آن، برگرفته از «مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات حوزه علمیه قم» خواهد پرداخت.

- سؤال

در روز قیامت انسان‌ ها با چه زبانی سخن خواهند گفت؟

- پاسخ

در قرآن کریم از زبان اهل بهشت سخنی به میان نیامده و تنها در یک آیه آمده است: «و تحیتهم فیها سلام» احوال‌پرسی آن‌ها در بهشت سلام است؛ ولی هنگامی که به متون روایی مراجعه می کنیم به روایاتی برمی خوریم که گویای این است که زبان اهل بهشت «عربی» است.

در روایتی آمده است که می‌فرماید: «زبان حضرت آدم عربی بوده و آن زبانی است که اهل بهشت به آن سخن می‌گویند.»[۱] و در روایت دیگر وارد است که لسان اهل الجنه العربی و الفارسی الدری [۲]؛ زبان اهل بهشت عربی و فارسی دری است.

در مسائل شامی از امیرمؤمنان نقل شده است که فرمود: زبان و سخن اهل بهشت عربی است و زبان و کلام اهل جهنّم مجوسی است. [۳]

در کتاب الدرالمختار حدیثی از رسول خدا (ص)   نقل شده است که حضرت می فرماید : عرب را به خاطر سه چیز دوست بدارید : ۱- همانا من عربی هستم  ۲- قرآن به زبان عربی نازل شده است  ۳-  زبان اهل بهشت در بهشت عربی است [۴]

از مجموع آنچه گذشت گمان قوی برای انسان حاصل می‌شود که زبان اهل بهشت عربی و فارسی دری باشد گرچه نمی‌توان این مطلب را به طور یقینی بیان کرد؛ زیرا دلیل متقن با سند صحیح که صریحاً فرموده باشد زبان اهل بهشت چیست برای ما اقامه نشده است و ممکن است خداوند اهل بهشت را بر تمام زبان‌ها آگاه‌ گرداند تا به هر زبان که بخواهند سخن بگویند.

پی نوشت ها:

[۱] . مجلسی، محمد باقر، بحالارانوار، تهران، ج ۱۱، ص ۵۶، روایت ۵۷، باب ۱.

۲. آلوسی، تفسیر آلوسی، ج ۱۹، ص ۱۲۶ .

۳. نمازی شاهرودی، علی، مستدرک سفینه البحار،   ص ۱۴۰،   مؤسسه النشر الاسلامی التابعه لجماعه المدرسین بقم، ۱۴۱۹ ق.

۴. الحسکفی  معروف به ابن عابدین، محمّد امین، الدرالمختار، ۶ / ۷۴۰ ، دارالفکر للطباعه والنشر والتوزیع، بیروت، ۱۴۱۵ ق.

منبع:حوزه