راهی ميان بر، برای بندگان زرنگ خدا !

مرده ها در اسلام شعور دارند پیامبر (ص) در جنگ بدر با کشته شدگان جنگ سخن گفت خیلی از اصحاب تعجب کردند و به ایشان عرضه داشتند شما با مرده ها حرف می زنید ؟ فرمودند بله شما از اینها شنواتر نیستید .

کد خبر: ۳۱۸۱۸

پنجشنبه - ۰۲ مرداد ۱۳۹۳ / 02 May 1393

عقیق: حجت الاسلام كاظم راشد یزدی نیازی به معرفی ندارند. ایشان با بياني شيرين و ساده از مسائل ديني سخن مي گويند . ایشان برای از شفاعت گفتند و نا امید نشدن و محبت حضرت حق نسبت به بندگان.حاصل کار گفت و گویی شد ؛ شیرین و خواندنی،که تقدیم شما میشود.

به عنوان اولین پرسش بفرمایید که چه زمانی باید درخواست شفاعت کنیم؟

دنیا مزرعه آخرت است ؛ انسان مومن در قیامت نتیجه شفاعت خود را می بیند در واقع مومنان در دنیا مقدمات بهره مندی خود از شفاعت را فراهم می کنند؛یعنی تلاشی در دنیا در جهت رسیدن به شفاعت صورت می گیرد و در آخرت این تلاش به بار می نشیند . به همین دلیل است زمانی که گروهی از منافقان در قیامت از مؤمنین درخواست می کنند که به سوی آنها بنگرند تا ایشان بتوانند از نورشان بهره ببرند پاسخ می شنوند که «به دنیا باز گردید و از آنجا نور بدست آورید» پس شفاعت سعی دینی می خواهد و بی زحمت به دست نمی اید و مجاهدت می خواهد . خداوند بزرگ برای آمرزش بندگان مومنش پنجره های مختلفی را باز نموده است یکی از مهم ترین و کریمانه ترین این پنجره ها شفاعت است ؛برای رسیدن به سعادت الهی چه بسا اعمال نیک بندگان  به تنهایی کفایت نکند و نیازمند  پا در میانی مقربان باشیم ،شفاعت این امکان را مهیا می کند که محبین و دوستداران خاندان عصمت و طهارت (ع) از رحمت واسعه وگسترده خداوند بهره مند شوند .یک زمان های خاصی در دین ما وجود دارد که استجابه دعا در انها خیلی سفارش شده است مثلا در لیالی قدر یا در کل ماه رمضان که این همه در موردش سفارش شده است زمان های خوبی برای درخواست شفاعت اند البته ماه های دیگری هم مثل رجب و شعبان هستند که مومنان می توانند استفاده کنند همين طور لیله الرغائب زمان بسیار خوبی است که انسان در صدر همه آرزوها و دعاهایش طلب شفاعت کند به هر حال مهم ترین آرزوی همه ما می تواند عافیت و ختم به خیری باشد و شفاعت صلحا  در این زمینه خیلی می تواند کارگشا باشد .

آیا مکان خاصی باید برای طلب شفاعت داشته باشیم ؟

در مواقعی که برای زیارت معصومین علیهم السلام می رویم می توانیم از نزدیک با این بزرگواران نجوا کنیم و طلب شفاعت کنیم .زیر بقعه حضرت سید الشهدا افضل اماکن است و در روایات داریم که دعا در آنجا مستجاب می شود ما در ادعیه خودمان که در هنگام قنوت هم آن را در نماز زیاد می خوانیم می گوییم : اللهم رزقنا زیاره الحسین فی الدنیا و شفاعه الحسین فی الاخره، این دعا چند تا نکته مهم دارد ؛ اول اینکه برای رسیدن به شفاعت معصوم باید حتی المقدور یا آن معصوم را درک بکنیم یا اگر آن معصوم در قید حیات نیست او را و مزار او را زیارت کنیم تا بتوانیم معرفت آن معصوم را  بدست آوریم دوم این که شفاعت صرفا امر اخروی نیست یعنی می شود در دنیا اعمالی انجام داد تا مقدمه شود و در آخرت بهره اش را ببریم. در کنار حرم امن الهی در مکه و مدینه  یا در همین مشهد  خودمان  در کنار بقاع شریفه اینجاها  فضای معنویت بخشی دارد و برای رسیدن به ان حس و حال لازم برای طلب شفاعت کمک می کند ضمن این که در خانه های خدا یعنی مساجد هم می توان  به این کار مشغول شد .

آیا غیر مومنان هم شفاعت می کنند؟

بله در سوره شعرا آیات 100 و 101 آن آمده که «فما لنا من شافعينَ  وَلاصديقٍ حميمٍ» یعنی افسوس كه امروزشفاعت‌كنندگانی براي ما وجود ندارد و دوست صميمي نيز وجود ندارد. روز قيامت، كافران مي‌گويند افسوس كه امروز، شفاعت كنندگاني براي ما وجود ندارد و معبوداني كه عبادت آنها را مي‌كرديم و در برابر آنها خم و راست  مي‌شدیم به شفاعت ما نمي‌آيند و دوستان شفیقی كه داشتيم به ياري ما برنمي‌خيزند.خیلی از ما درگیر زندگی روزه مره شده ایم و اتکایمان به خیلی از اشخاص و اشیا ء به طوری شده که حقیقتا به آنها نیازمند و وابسته شده ایم و اگر آنها نباشند انگار ما هم نیستیم و حیات مان وابسته به حیات آنهاست مثلا برای بعضی ها پول برای بعضی ها مقام برای بعضی ها شهرت  خیلی مهم شده و این افراد فکر می کنند این چیزها باعث سعادت و فلاح شان می شود  اینها دین و اهل بیت را رها می کنند و به سمت مواردی می روند که برای آخرت شان هیچ نفعی  ندارند .

شفاعت مختص زمان ما است یا این که در ادیان دیگر هم وجود داشته است؟

یک روایت در کتاب خصال شیخ صدوق آمده که پیامبر اکرم(ص) می فرماید :«پیامبران برای کسانی که از روی اخلاص به یگانگی خدا گواهی داده اند شفاعت می کنند » این یعنی اینکه در ادیان دیگر هم شفاعت برقرار بوده است مثلا درباره قوم یهود گفته شده که اینها خودشان را قوم برتر می دانستند و می گفتند ما نیازی به شفاعت کردن کسی نداریم و خودمان می توانیم به سعادت ابدی برسیم در حالی که کاملا در اشتباه بودند یا در مورد پیروان حضرت عیسی داریم که اینها برای بخشوده شدن گناهان شان به ایشان متوسل می شدند.

برخی ممکن است بگویند که چگونه فردی که در دایره حیات نیست می تواند برای شما شفاعت کند و این کار عملی بیهوده است در پاسخ این افراد چه باید گفت ؟

مرده ها در اسلام شعور دارند پیامبر (ص) در جنگ بدر با کشته شدگان جنگ سخن گفت خیلی از اصحاب تعجب کردند و به  ایشان عرضه داشتند شما با مرده ها حرف می زنید ؟ فرمودند بله شما از اینها شنواتر نیستید .  ما در مورد شهدا معتقدیم که داری حیات اند و در نزد خداوند روزی دارند صالحان و اهل بیت و پیامبر مقام شان از شهدا بالاتر است پس این که می گویند این ها فهم و درک ندارند و  نباید نزدشان شفاعت کرد حرف غلطی  می زنند . شما وقتی به زیارت معصومین (ع) می روید هنگام اذن دخول به حرم آن معصوم می گویید سلام بر تویی که حرف مرا و سلام مرا می شنوی و پاسخ می دهی ؛ این یعنی اینکه میان معصوم و ما ارتباط وجود دارد و شفاعت می تواند انجام شود .

آیا همین که شفاعت کردیم کفایت می کند یا این که مقدمات و شروطی لازم است ؟

در روز قیامت این طور نیست که همه شفاعت ها پذیرفته بشود ،قرآن به ما اخطار می دهد که « واتقوا  یوما لا تجزی  نفس عن نفس شیئا و لا یقبل  منها  شفاعه» یعنی  بترسید  از روزی که  هیچ شفاعتی از کسی پذیرفته نمی شود  یا در یک جای دیگر  در سوره بقره می فرماید که  یا ایها الذین آمنوا  انفقوا  مما  رزقناکم  من قبل  ان یاتی  یوم  لا بیع  فیه  و لا حله و لا شفاعه، یعنی ای مومنان از ان چه که ما روزی تان کردیم  انفاق کنید  تا قبل از این که دیر شود و نتوانید کاری بکنید در همین دنیا بجنبید، در آن دنیا دیگر کاری نمی شود انجام داد و شفاعتی نمی توان کرد .  البته در یک جای دیگر است ظاهرا در سوره طه است که می گوید : یومئذ لا تنفع  الشفاعه  الا من  اذن له الرحمن  و رضی له قولا یعنی  در روز قیامت  برای کسی شفاعت سودی ندارد  مگر برای کسی که خدای رحمان اجازه دهد . شفاعت یک ظرفیت و یک قابلیت است که خداوند به عنوان راه میان بر برای بندگانش در نظر گرفته که بندگان زرنگ خدا از این موقعیت ها استفاده می کنند :

گر خواجه  شفاعت نکند روز قیامت     باید که زمشاطه نرنجیم که زشتیم

منبع:فرهنگ