کرامت در حق زوار امام حسین(ع)

خداوند منّان هر صبح و شام از طعام بهشت بر زوّار امام حسين عليه السّلام نازل مى ‏فرمايد و خدمتكاران ايشان فرشتگانند.

کد خبر: ۳۴۰۹۵

يکشنبه - ۱۲ مرداد ۱۳۹۳ / 12 May 1393

عقیق: عبد اللَّه طحّان، از حضرت ابى عبد اللَّه عليه السّلام نقل می کند:
شنيدم از امام عليه السّلام كه مى‏ فرمودند:

احدى نيست در روز قيامت مگر آنكه آرزو مى‏ كند از زوّار امام حسين عليه السّلام باشد زيرا مشاهده مى‏ كند با ايشان چه معامله‏ اى شده و چه كرامتى حق تبارك و تعالى در باره آنها منظور مى‏ فرمايد.

حضرت ابى عبد اللَّه عليه السّلام روايت كرده كه آن حضرت فرمودند:
كسى كه دوست دارد بر سفره ‏هاى نور بنشيند در روز قيامت، پس بايد از زوّار حضرت حسين بن على عليهما السّلام باشد.

ابو الفضل، از ابن صدقه، از مفضّل بن عمر نقل كرده كه وى گفت:

حضرت ابو عبد اللَّه عليه السّلام فرمودند:
گويا مى‏ بينم كه فرشتگان با مؤمنين بر سر قبر حضرت حسين بن على عليهما السّلام ازدحام كرده‏ اند.
راوى مى ‏گويد: عرضه داشتم:
آيا مؤمنين فرشته را مى‏ بينند؟
حضرت فرمودند:
هرگز، هرگز، آنها به خدا قسم ملازم و همراه مؤمنين بودند حتّى با دست‏هايشان به صورت‏هاى آنها مسح مى‏ كشند.
سپس امام عليه السّلام فرمودند:
خداوند منّان هر صبح و شام از طعام بهشت بر زوّار امام حسين عليه السّلام نازل مى‏ فرمايد و خدمتكاران ايشان فرشتگانند.
هيچ بنده ‏اى از بندگان خداوند حاجتى از حوائج دنيا و آخرت را از خداوند متعال در خواست نمى‏ كنند مگر آنكه خدا به او عطاء مى‏ فرمايد.
راوى مى‏ گويد: عرض كردم: به خدا قسم اين كرامت مى‏ باشد.
امام عليه السّلام به من فرمودند:
اى مفضّل: برايت بيشتر بگويم؟
عرضه كردم: بلى سرور من.
حضرت فرمودند:
گويا مى‏ بينم تختى از نور را كه گذارده ‏اند و بر روى آن قبّه‏اى از ياقوت سرخ زده شده كه با جواهرات آن را زينت نموده‏ اند و حضرت امام حسين عليه السّلام بر روى آن تخت نشسته‏ اند و اطراف آن حضرت نود هزار قبه سبز زده ‏اند و مؤمنين آن حضرت را زيارت كرده و بر آن جناب سلام مى‏ دهند، پس خداوند متعال به ايشان مى‏ فرمايد:
اى دوستانم از من سؤال كنيد و بخواهيد، پس زياد اذيّت شديد و خوار و مقهور گرديديد امروز، روزى است كه حاجتى از حاجات دنيا و آخرتتان را از من در خواست نكرده مگر آن را روا مى ‏نمايم، پس خوردن و آشاميدنشان در بهشت مى ‏باشد، پس به خدا قسم كرامت و احسانى كه زوال نداشته و انتهاء آن را نمى ‏توان درك كرد همين است.

پی نوشت:
كامل الزيارات / ترجمه ذهنى تهرانى، ص: 442
منبع:پارسینه