پنج نوع شكر برای هر بلا و مصیبتی

امام صادق(ع) می فرمایند: سیره پیامبر(ص) درشادمانی ها و پيش آمدهای ناگواردنیوی شکرگزاری حقتعالی بود. قَالَ أَبِو عَبْدِ اللَّهِ(ع) كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ص إِذَا وَرَدَ عَلَيْهِ أَمْرٌ يَسُرُّهُ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى هَذِهِ النِّعْمَةِ وَ إِذَا وَرَدَ عَلَيْهِ أَمْرٌ يَغْتَمُّ بِهِ قَالَ- الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى كُلِّ حَالٍ.

کد خبر: ۳۸۹۱۴

دوشنبه - ۲۱ مهر ۱۳۹۳ / 21 July 1393

عقیق:امام صادق عليه السّلام فرمود: روش رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله اين بود، هر گاه امرى شادمانش مي ساخت، مي فرمود: خدا را شكر بر اين نعمت و چون پيش آمد ناگواری  اندوهگينش مي نمود مي فرمود: خدا را شكر در هر حال.

شرح:

- علامه مجلسى(ره) در این خصوص نقل می‌کند در هر بلا و مصيبتى پنج نوع شكر است:

1- هر مصيبتى دافع مصيبت بزرگتر از خود است،  مثل این که مردن «مركب انسان» دافع مردن خود انسان است و جاى شكرش باقى است.

2- هر بلائى موجب كفاره گناه يا بالا بردن درجه مى‏شود، پس سزاوار شكر است.

3- مصيبت و بلاى دنيوى در برابر بلاى دينى كوچك و سبك است، چنان كه در زمان حضرت عیسی(ع) مردى كور، جذامى، پيس و فلج مي گفت؛ خدا را شكر كه مرا به بلاء بيشتر مردم گرفتار نكرد، حضرت عيسى از او توضيح خواست، آن مرد گفت: بزرگترين بلاها، بلاى كفر و بى‏ايماني است كه من ندارم.

4- هر بلائى در لوح محفوظ نوشته و مقدر است و ناچار بر سر انسان خواهد آمد، هر وقت آمد و گذشت بايد خدا را شكر كرد.

5- هر بلائى موجب ثواب آخرت و رفتن محبت دنيا از دل است و آن سزاوار شكر می‌باشد.

پی نوشت:
اصول كافى-ترجمه مصطفوى، ج‏3، ص: 153
منبع:حوزه