دانستنی‌هایی درباره قرآن-۳

صفات قرآن در قرآن

برای قرآن کریم حدود ۹۰ اسم ذکر شده است که اغلب آنها صفات قرآن کریم هستند. بخشی از این صفات در خود قرآن مورد اشاره قرار گرفته است.

کد خبر: ۳۹۶۰۰

شنبه - ۰۳ آبان ۱۳۹۳ / 03 August 1393

عقیق:در این شماره می‌خواهیم آن دسته از صفات قرآن کریم که در خود قرآن وجود دارد را بدانیم که در ادامه بخشی از آن را خواهید خواند.

«مجید»

ق وَالْقُرْآنِ الْمَجِیدِ؛ ق - سوگند به قرآن مجید (ق/ 1) / بلْ هُوَ قُرْآنٌ مَّجِیدٌ؛ (این سخن سحر و دروغ نیست) بلکه قرآن با عظمت است. (بروج/ 21)

«کریم»

إِنَّهُ لَقُرْآنٌ کَرِیمٌ؛ که آن قرآن کریمی است (واقعه/ 77)

«حکیم»

وَالْقُرْآنِ الْحَکِیمِ؛ سوگند به قرآن حکیم (یس/2)/ الر تِلْکَ آیَاتُ الْکِتَابِ الْحَکِیمِ؛ الر - آن آیات کتاب حکیم است (یونس/ 1)

«عظیم»

وَلَقَدْ آتَیْنَاکَ سَبْعًا مِّنَ الْمَثَانِی وَالْقُرْآنَ الْعَظِیمَ؛ ما به تو سوره حمد و قرآن عظیم دادیم. (حجر/ 87)

«عزیز»

إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا بِالذِّکْرِ لَمَّا جَاءهُمْ وَ إِنَّهُ لَکِتَابٌ عَزِیزٌ؛ کسانی که به این ذکر (قرآن) هنگامی که به سراغ آنها آمد کافر شدند (نیز بر ما مخفی نخواهند ماند) و این کتابی است قطعا شکست ناپذیر (فصلت/ 41)

«ذکر»

وَ هَذَا ذِکْرٌ مُّبَارَکٌ أَنزَلْنَاهُ أَفَأَنتُمْ لَهُ مُنکِرُونَ؛ و این (قرآن) ذکر مبارکی است که (بر شما) نازل کردیم آیا آن را انکار می‌کنید؟! (انبیاء/ 50)

«مبارک»

کِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ إِلَیْکَ مُبَارَکٌ لِّیَدَّبَّرُوا آیَاتِهِ وَ لِیَتَذَکَّرَ أُوْلُوا الْأَلْبَابِ؛ این کتابی است پر برکت که بر تو نازل کرده‌‏ایم تا در آیات آن تدبر کنند و صاحبان مغز (و اندیشه) متذکر شوند (ص/ 29)

«مبین»

الَرَ تِلْکَ آیَاتُ الْکِتَابِ وَ قُرْآنٍ مُّبِینٍ؛ الر - این آیات کتاب و قرآن مبین است (حجر/ 1)

«متشابه»، «مثانی» و «احسن‌الحدیث»

اللَّهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَدِیثِ کِتَابًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِیَ؛ خداوند بهترین سخن را نازل کرده، کتابی که آیاتش (از نظر لطف و زیبائی و عمق محتوا) همانند یکدیگر است، آیاتی مکرر دارد (تکراری شوق انگیز)، (زمر/ 23)

«عربی» و «غیر ذی‌عوج»

إِنَّا أَنزَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِیًّا لَّعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ؛ ما آنرا قرآن عربی نازل کردیم تا شما درک کنید (و بیندیشید)، (یوسف/ 2)

قُرآنًا عَرَبِیًّا غَیْرَ ذِی عِوَجٍ لَّعَلَّهُمْ یَتَّقُونَ؛ قرآنی است فصیح و خالی از هرگونه کجی و نادرستی شاید پرهیزگاری پیشه کنند (زمر/ 28)

«ذی‌الذکر»

ص وَالْقُرْآنِ ذِی الذِّکْرِ؛ ص، سوگند به قرآنی که متضمن ذکر است (که این کتاب اعجاز الهی است)، (ص/1)

«بشیر» و «نذیر»

کِتَابٌ فُصِّلَتْ آیَاتُهُ قُرْآنًا عَرَبِیًّا لِّقَوْمٍ یَعْلَمُونَ ﴿3﴾ بَشِیرًا وَ نَذِیرًا فَأَعْرَضَ أَکْثَرُهُمْ فَهُمْ لَا یَسْمَعُونَ ﴿4﴾؛ کتابی که آیاتش هر مطلبی را در جای خود بازگو کرده است، فصیح و گویا برای جمعیتی که آگاهند(3) قرآنی که بشارت دهنده و بیم دهنده است، ولی اکثر آنان رویگردان شدند، لذا چیزی نمی‏شنوند(4)

«قیّم»

الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی أَنزَلَ عَلَى عَبْدِهِ الْکِتَابَ وَ لَمْ یَجْعَل لَّهُ عِوَجَا﴿1﴾ قَیِّمًا لِّیُنذِرَ بَأْسًا شَدِیدًا مِن لَّدُنْهُ وَ یُبَشِّرَ الْمُؤْمِنِینَ الَّذِینَ یَعْمَلُونَ الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ أَجْرًا حَسَنًا﴿2﴾؛ حمد مخصوص خدائی است که این کتاب (آسمانی) را بر بنده (برگزیده‌‏اش) نازل کرد و هیچگونه کژی در آن قرار ندارد؛ کتابی که ثابت و مستقیم و نگاهبان کتب دیگر است، تا (بدکاران را) از عذاب شدید او بترساند، و مؤمنان را که عمل صالح انجام می‏‌دهند بشارت دهد که پاداش نیکوئی برای آنهاست.

منبع:فارس