یادداشت:

گوئیا باور نمی دارند روز داوری!

نظر آیت الله العظمی مکارم درباره ولایت فقیه همان است که خود از ادله استنباط کرده است و بارها در درس خارج فقه اشاره فرموده اند چراکه پروسه استنباط تعارف بردار نیست و فقیه باید در مقابل خدای خود در آنچه فتوی می دهد حجت داشته باشد

کد خبر: ۸۷۷۷۴

يکشنبه - ۰۴ تير ۱۳۹۶ / 04 April 1396

عقیق: پس از موضع گیری های قاطع حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی در برابر سند 2030 و دفاع جانانه از ولایت امیر مؤمنان علی بن ابی طالب (ع)، بدخواهان ـ جویای نام و نان ـ در پروژه تخریب خود، به سراغ گزارش نشست های مجلس بررسی نهایی قانون اساسی رفته اند تا مگر از این طریق طرفی ببندند و با استناد بدان برچسب ناچسب دیگری بزنند که این بار ادعای مخالفت معظم له با اصل ولایت فقیه بود!
اما این دفعه هم تیر ترفندشان به سنگ می خورد چرا که مجتهدان و خبرگان عضو این مجلس قرار نبوده است که دیکته ای فکر کنند و طوطی وار آنچه بر آنان القا می شود بگویند بلکه بنا بود آنچه را که خود فکر می‌کردند و صحیح می دانستند، ابراز دارند و بر دیگر اعضا عرضه کنند تا از خلال تضارب آرا آنچه حق و صواب است حاصل شود.

طی این فرایند سازنده بود که قانون اساسی تدوین گشته، از سوی اعضا تصویب شد! و در پی آن مردم بدان رأی دادند!

بنابراین چیزی که درگزارش های نشست‌های مجلس بررسی نهایی قانون اساسی آمده، نه تنها نقطه ضعف نیست بلکه سند افتخار استاد عالیقدر است که به عنوان یک مجتهد جامع الشرایط شجاعانه و آزادمنشانه نظر خود را ابراز داشته‌اند.

ناگفته نماند که طی نزدیک به چهل سال پس از انقلاب اسلامی، مطالعات درباره اصل مترقی ولایت فقیه گسترش یافته، منقح و منسجم‌تر گشته، در مرحله اجرا محک خورده است.

بی تعارف باید گفت که نظر استاد درباره ولایت فقیه همان است که خود از ادله استنباط کرده است و بارها در درس خارج فقه اشاره فرموده اند چراکه پروسه استنباط تعارف بردار نیست و فقیه باید در مقابل خدای خود در آنچه فتوی می دهد حجت داشته باشد، به این خاطر نظر استاد درباره ولایت فقیه از جهت نظری خاص خود ایشان است که در کتاب ارزنده «بحوثٌ فقهیة هامة» به زبان عربی عرضه شده است!

لازم به یادآوری است که هیچ فقیهی در طول تاریخ فقه امامیه با اصل ولایت فقیه مخالفت نکرده است، اختلاف تنها بر سر محدودة اختیارات فقیه است که نظرها در این باره متفاوت است؛ برخی فقیهان بسیار گسترده گرفته اند مثل محقق نراقی و برخی دیگر بسیار محدود مثل محقق خوئی، و در این گیر و دار استاد معظم ما هم نظر خاص خودشان را دارند چنان که اشارت رفت.

در این میان خرده گیر چون نتوانسته است بین مقوله اصل ولایت فقیه و مقوله محدوده اختیارات آن فرق بگذارد، ناشیانه مخالفت با اصل ولایت فقیه را به استاد نسبت داده‌است که خطایی فاحش است.

در این جریان ها، استاد عظیم الشأن هزینه دفاع از ولایت اهل بیت(ع) و استقلال فرهنگی و سیاسی ملت و حمایت از نظام را می‌پردازد و در این راه، هجمه بی امان مغرضان و بدخواهان ـ هر چقدر که سنگین باشد ـ نمی تواند ایشان را از عمل به وظایف الهی خودش منصرف کند! خوشبختانه عقلای قوم و دین باوران همگی این مواضع را ستودند و جداً تشکر کردند.

ناگفته پیداست که این هجمه‌ها برای ساکت کردن مراجع و منزوی کردن آنهاست ولی غرض‌ورزان روانپریش بدانند که این آرزو را به گور خواهند برد!

بی شک هر شخص یا نهاد که با پروژه تخریب همکاری دارد در برابر خداوند متعال و ملت آگاه ما و تاریخ، مسؤول است و باید پاسخگو باشد!

و سخن آخر:

گوئیا باور نمی دارند روز داوری

این همه قلب و دغل در کار داور می کنند

حجت الاسلام والمسلمین محمداکرم مردانی پور

منبع:حوزه