حدیث دلدادگی به حسین، حدیث غریبی است.

این عشق بی‌زوال از كدام سرچشمه فوران می‌كند؟ كدامین شراب هستی سوز، كام دل دادگان حسینی را برای همیشه عطشناك عشق او كرده است؟

کد خبر: ۸۸۲۴

سه‌شنبه - ۲۱ خرداد ۱۳۹۲ / 21 March 1392

عقیق:حدیث دلدادگی به حسین، حدیث غریبی است. ماجرای عشق به او رازی دیگر از بی‌مرگی داستان حسین(علیه السّلام) است. این شورش بی‌پایان كه در جان آدمیان جای گرفته است از كجاست؟ این عشق بی‌زوال از كدام سرچشمه فوران می‌كند؟ كدامین شراب هستی سوز، كام دل دادگان حسینی را برای همیشه عطشناك عشق او كرده است؟ سر این حقیقت پنهان در این كلام بلند معصوم(علیه السّلام) نهفته است كه: «برای حسین(علیه السّلام) در دل‌های مومنان حرارتی است كه هیچ گاه سرد نمی‌شود». این آتش نامیرای حسینی(علیه السّلام)، دل‌های مومنان را فروزان می‌كند و در هر زمان به گونه‌ای جلوه‌گر می‌شود. امام سجاد(علیه السّلام) هنگامی كه خطبه خواند، ابتدا به شناسایی خود و خاندان پیامبر(صلی الله علیه و آله و سلم) پرداخت و آن‌گاه به پاره‌ای از فضایل خاندان خویش اشاره كرد:

«خداوند به ما دانش و شكیبایی، شجاعت و سخاوت و دوستی مومنان را اعطا كرده است».(7) از بركت  همین اراده و دهش خداوندی است كه «دل‌های همه خداپرستان كانون محبت حسین(علیه السّلام) است» و این محبت، یاد آن امام نور را زنده نگه داشته است.

منبع:مجمع جهانی سبطین(ع)

211005