شرحی بر دعای روز پانزدهم ماه رمضان/

یاد خدا، پناهگاه ناامیدی است

عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی می‌گوید: پناه و امان از دلشوره، ترس و ناامیدی‌، باز گرداندن یاد خدا در عمق جان و در مغز رفتارها و کردارهاست.

کد خبر: ۹۶۴۴۸

جمعه - ۱۱ خرداد ۱۳۹۷ / 11 March 1397

عقیق:حجت‌الاسلام والمسلمین «حمیدرضا بصیری» محقق علوم قرآن و حدیث و عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی در گفت‌وگویی درباره مضامین مطرح شده در دعای روز پانزدهم ماه مبارک رمضان با بیان اینکه رزق معنوی گرانبهاترین بهره‌ای است که از طرف خداوند میان بندگان تقسیم می‌شود، گفت: به مانند رزق مادی، پاره‌ای از ارزاق معنوی بدون هیچ تمنا و خواهشی میان بندگان تقسیم می‌شود و پاره‌ای دیگر به شرط طلب، اراده انسان و تلاش و کوشش او به دامانش سرازیر می‌شود.

عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی افزود: اطاعت و بندگی خاشعانه یا همان تسلیم عارفانه و خالصانه و در یک کلام فرمانبرداری توأم با روح و خضوع، از جمله این ارزاق معنوی است.

به گفتۀ وی، گوهر شرح صدر نیز که برآمده از زنده کردن یاد خدا در دلهاست؛ از جمله این ارزاق معنوی است که پیامبر اکرم (ص) به تصریح قرآن کریم به این رزق بلند معنوی دست یافته است؛ «أَلَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ».

حجت‌الاسلام والمسلمین بصیری خاطرنشان کرد: این دو رزق معنوی از آن دسته ارزاقی است که با تلاش انسان و البته تمنا از خدا به دست می‌آید و بی هیچ کوشش و استعدادی به کام کسی ریخته نخواهد شد، زیرا عنصر خشوع در عبادت و دلدادگی به خدا، وابسته به میزان ایمان در هر فرد است که آن هم حقیقتی کسب کردنی است.

وی با بیان اینکه اگر اعمال انسان و به خصوص سینه و قلب او از روح توحید که تکیه‌گاه عالم وجود است؛ تهی شود، وحشت و حزن و خوف جای آن را می‌گیرد، یادآور شد: صاحبخانه دل خداست و هرچه غیر از او در این خانه وارد شود، غاصب است و آرامش خانه را به هم خواهد ریخت. چنانکه خدا در قرآن می‌فرماید: «أَلاَ بِذِکْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ»؛ آگاه باشید که دل با یاد خدا آرامش خواهد گرفت.

عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی با بیان اینکه پناه و امان دلشوره‌ها و ترس و ناامیدی‌ها، باز گرداندن یاد خدا در عمق جان و در مغز رفتارها و کردارهاست، اظهار کرد: خدا در آیۀ 30 سورۀ فصلت در این باره می‌فرماید: «إِنَّ الَّذینَ قالوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ استَقاموا تَتَنَزَّلُ عَلَیهِمُ المَلائِكَةُ أَلّا تَخافوا وَلا تَحزَنوا وَأَبشِروا بِالجَنَّةِ الَّتی كُنتُم توعَدونَ»؛ ملائک بر کسانی که گفتند خدا و بر این کار استقامت کردند، نازل می‌شوند و بشارت می‌دهند که دیگر از گذشته محزون نباشید و ترس از آینده در دل به خود را ندهید.

منبع:تسنیم